In Watergang, een klein lintdorp in Waterland onder de rook van Amsterdam, is een agrarisch ensemble omgevormd tot een gezinswoning met de mogelijkheid een deel te kunnen afsplitsen, voor inwonende ouders. Het ensemble van verschillende bouwdelen van het boerenbedrijf en midden in het dorp is prachtig : het voorhuis aan het lint, de koeienstal achter op het erf en het hooihuis met het botenhuis aan het water.

De koeienstal voldeed niet meer: de houten draagconstructie vertoonde houtrot en het betonnen vloerveld met veel hoogteverschillen bleek onhandig in gebruik. Nieuwbouw was onvermijdelijk en is  vanzelfsprekend opgenomen in het geheel. Het voorhuis aan het lint vroeg om een terughoudende verbouwing met de nadruk op renovatie. Bij het monumentale hooihuis en botenhuis lag de opgave in een terughoudende verbouwing met een slimme ingreep die inspeelt op het gesloten karakter en de ruimtelijke structuur van het hooihuis.

De ruimtelijke ingrepen zijn gericht op de onderlinge verbinding van voorhuis, koeienstal en hooihuis, een open verbinding van de koeienstal met de tuin en het zichtbaar te maken de kapconstructies door vides en splitlevel vloervelden. Het hooihuis is een gesloten typologie van gepotdekselde houten delen. De opgave was hier om op subtiele wijze daglicht binnen te laten en uitzicht te realiseren. Op de middenassen zijn de gepotdekselde houten delen plaatselijk vervangen door hardglazen gepotdekselde delen. Vanaf de buitenzijde is alleen subtiel het verschil in glans en textuur zichtbaar. Het gesloten uiterlijk en de gevelplastiek blijven intact wat tegenstrijdig lijkt met hardglazen gepotdekselde delen, maar de kracht van de ingreep is.