Het zwarte kaaspakhuis van architect Harry Elte uit 1909 op de Ruyterkade 127 in Amsterdam vormde het startpunt voor het ontwerp van 28 hotelappartementen. Door de gebouwopzet te parcelleren ( een gebouw bovenop het kaaspakhuis en een gebouw op het open terrein ernaast ) sluit het ontwerp aan op de schaal en de diversiteit van de bestaande panden aan de kade.

Vanachter de bakstenen penanten van het kaaspakhuis rijzen cortenstalen lamellen hoog en elegant boven het kaaspakhuis uit. Het cortenstaal verwijst naar het gebruikskarakter van het kaaspakhuis en de zeevaart aan de kade in het verleden. De opbouw in ranke lamellen met grote glasvlakken geven een licht karakter op het zwarte bestaande pand.

Het naastgelegen gebouw met horizontale betonnen vloerlijnen en verticale afgeschuinde natuurstenen penanten met een erker refereert aan de handelspanden op de kade. De bovenzijde wordt beëindigd met een dakterras met weids uitzicht. De glasvensters van beide panden zijn groot, waardoor het uitzicht in de bocht van het IJ fenomenaal is.  Om de gebouwen overhoeks als massa in de straatwand leesbaar te maken zijn de cortenstalen lamellen en de natuurstenen penanten diep gemaatvoerd.

Tot voor kort stonden aan de Ruyterkade uitsluitend kantoorpanden. Met de komst van restaurant Choux en de hotelappartementen van Eric Vökel heeft de kade aan levendigheid gewonnen.